Mauretania – informacja turystyczna

0
mauretania

Mauretania – podstawowe informacje

Państwo Mauretania znajduje się w północno-zachodniej Afryce, nad oceanem Atlantyckim. Graniczy z takimi krajami jak: Algieria, Sahara Zachodnia, Mali i Senegal. Sahara zajmuje większą część obszaru. Populacja Mauretanii wynosi około 4,5 miliona z czego 1/5 zamieszkuje stolicę – Nawakszut. Flaga państwa przedstawia półksiężyc z gwiazdą na zielonym tle oraz dwa czerwon2e paski na dole i u góry. Symbolizują one islam oraz Saharę. Zieleń natomiast oznacza nadzieję, a paski na dole i u góry krew, którą przelali walczący o niepodległość kraju. Mauretania należy do bardzo gorących państw. Przez cały rok jest tutaj ciepło. Najkorzystniejsza pogoda do zwiedzania jest w grudniu i styczniu, kiedy temperatury nie są tak uciążliwe i nie ma opadów.

Historia i ludzie Mauretanii

W czasach starożytnych Mauretanię zamieszkiwały czarne ludy Bafour. Zostali oni wyparci przez koczownicze plemiona berberyjskie. Od XI do XII wieku tereny te podlegały sułtanowi marokańskiemu. O wpływy walczyło w tym kraju kilka europejskich narodów jak Holendrzy, Portugalczycy, Francuzi i Brytyjczycy. Od 1903 roku Mauretania była kolonią francuską, ale uzyskała niepodległość w 1960 roku. Około 40% mieszkańców Mauretanii stanowią czarni Maurowie zwani Haratynami, a 30% to biali Berberowie. Przy rzece Senegal mieszkają czarne ludy jak Tukulerzy, Soninke i Wolofowie. Stanowią 30% ludności kraju. Mauretania to kraj w którym nadal panuje niewolnictwo. Pomimo, że oficjalnie zniesiono je w 1981 roku to szacunki mówią, że 17% obywateli (około 600 tysięcy) to niewolnicy. Setki lat tradycji, powszechna biedna, analfabetyzm i trudności w egzekwowaniu praw nie pozwalają na większe zmiany w tej sprawie.

Zwiedzanie Mauretanii

Polscy obywatele, którzy chcą się udać do Mauretanii muszą postarać się wcześniej o wizę wjazdową. Nie ma w Polsce mauretańskiej placówki dyplomatycznej (najbliższa znajduje się w Berlinie), ale Polacy mogą ubiegać się o taką wizę w Ambasadzie Francji w Warszawie. W samej Mauretanii nie ma też żadnej polskiej placówki.

Mauretania należy do najrzadziej odwiedzanych krajów na świecie. Nie znajdziemy tutaj wielu typowych udogodnień. Sieć hoteli w kraju jest słabo rozwinięta, w sklepach brakuje wielu towarów, a same koszty utrzymania jak transport, żywność czy woda są dość wysokie. Do wielu miejscowości dojazd nie jest możliwy ze względu na zły stan dróg i potrzebny jest samochód terenowy. W dobrym stanie są tylko główne drogi pomiędzy największymi miastami. Nie zaleca się też turystom podróżować samotnie. W kraju często dochodzi do napadów rabunkowych (zwłaszcza w północno-wschodniej części) i należy zachować szczególną ostrożność. W Mauretanii dochodziło już kilkukrotnie do zamachów terrorystycznych podczas których ucierpieli turyści.

Przed przyjazdem do kraju turyści powinni się zaszczepić przeciw żółtaczce typu A. Podczas pory deszczowej istnieje większe zagrożenie różnymi chorobami. Należy pić tylko wodą przegotowaną lub w butelkach, a warzywa i owoce dokładnie obierać i myć. Wizyty lekarskie dla turystów są płatne, ale jedyne przyzwoite szpitale znajdują się w stolicy kraju i w Nuadibu. Przed wycieczką do kraju trzeba wykupić sobie ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków.

W związku z tym, że Mauretania to kraj muzułmański nie wolno wnosić na teren państwa wieprzowiny ani alkoholu. Spożywanie alkoholu dozwolone jest tylko w wyznaczonych do tego miejscach jak hotele i restauracje. W trakcie Ramadanu nie powinno się jeść, pić i palić w miejscach publicznych. Kobiety podróżujące po Mauretanii muszą ubierać się według muzułmańskich standardów czyli skromnie, z zakrytymi nogawkami i ramionami. Trzeba unikać krótkich spodenek i skąpych T-shirtów. Turyści, którzy nie są muzułmanami nie mogą wchodzić do meczetów. W kraju istnieje też zakaz fotografowania budynków rządu, urzędów, budynków wojskowych i religijnych obiektów. Zdjęcia robione w publicznych miejscach też nie są dobrze widziane przez wszystkich ludzi.

W Mauretanii znajdują się cztery zabytkowe  osady – Wadan, Szinkit, Tiszit oraz Walata, które zostały wpisane na Listę UNESCO. Warto też pojechać do Parku Narodowego Banc d’Arguin, który znajduje się przy wybrzeżu. Zobaczyć tam można wiele gatunków ptaków. Na piaskach pustyni można też zwiedzać niektóre osady prawdziwych nomadów, bo nadal ogromna liczna ludzi żyje w taki sposób.

Related Posts